Simon
Even kennis maken...
| Naam: | Simon |
|---|---|
| Leeftijd: | 49 |
| Beroep: | Leraar Engels |
| Hobby's: | Lezen, schrijven, fotografie en het spelen van spellen |
| Gewerkt in: | Mongolië |
| Sinds: | 2001 |
| Uitgezonden door: | Evangelische Gemeente Nunspeet |
Werken in Mongolië
"Een keer had ik voor een koortje het lied "You are my All" in het Mongools op de computer uitgetikt en zorgvuldig nagekeken. Op een vrijdagavond gingen we het voor de eerste keer oefenen, begint er ineens iemand te grinniken: "Er zit een foutje in! Je hebt martja (ik wil vergeten) getikt in plaats van maktja (ik wil prijzen). Haha!" Oei, er stond dus : "Ik wil de naam van de Here vergeten!" Iedereen lag dubbel van het lachen. Om mijn fout nog enigszins goed te maken, benadrukte ik maar snel dat ik echt niet naar Mongolië ben gekomen om ketterijen te verspreiden… Meer gelach. De week erna heb ik gecorrigeerde kopietjes uitgedeeld..."
Mijn werk
"Het duurt wel even voor je de Mongoolse taal onder de knie hebt. Bovenstaand voorval geeft hiervan een grappig voorbeeld. Twee jaar heb ik in de schoolbanken gezeten om de Mongoolse taal te leren. Nu sta ik zelf voor de klas. Ik geef Engels en Tienerwerklessen op een bijbelschool. Via het korte programma deed ik al ervaring op als leraar Engels aan een universiteit in Ulaanbaatar. Daarnaast help ik met het leiden van een jeugdgroep. Ook leid ik regelmatig, samen met een collega, een bijeenkomst in een kleine dorpje. Om daar te komen moeten we twee en een half uur rijden over zeer slecht begaanbare wegen."
Motivatie
"Vanaf het moment dat ik als student Engels tot geloof kwam, heb ik al zendingswerk willen doen. Al snel rolde ik in het tienerwerk. Ik ervoer dat als mijn roeping in Nederland. Eind jaren negentig kon een echtpaar de hoofdleiding van de tienergroep van mij overnemen. Ik zag dat als een open deur om werk te zoeken in het buitenland. Inmiddels had ik 20 jaar ervaring als leraar Engels en 18 jaar ervaring met jongerenwerk opgebouwd. Ik wilde dat graag gebruiken om er anderen mee van dienst te zijn."
Boeddhisme
"Op zich is hier godsdienstvrijheid, maar je moet fijngevoelig zijn. Velen denken dat een echte Mongoliër Boeddhist hoort te zijn. Wij komen daar dan aan met onze buitenlandse godsdienst, zoals zij dat zien. Ik benadruk altijd dat Jezus Aziaat was en geen Amerikaan, en dat bijna alle bijbelboeken door Aziaten zijn geschreven; dat maakt wel indruk! De meeste contacten die ik heb zijn binnen de gemeente en jeugdgroep. Ik vraag bijvoorbeeld vaak aan één van de jongeren in de gemeente wat God in zijn/haar leven doet. Meestal komen er dan goede gesprekken op gang waarin ik kan bemoedigen of vragen beantwoorden. Afgelopen maandag kwam er iemand langs van de kerk die ik goed ken. Hij was Romeinen aan het lezen en had veel vragen, vooral over de Heilige Geest. Het is gaaf om zo te kunnen helpen."
Slaaf?
Ook tijdens mijn taalstudie heb ik het Woord van God door kunnen geven. Docenten vroegen regelmatig aan mij waarom ik naar Mongolië gekomen was. Op een gegeven moment antwoordde ik dat ik hier gekomen ben om de Mongoliërs dienstbaar te zijn. Ik gebruikte toen het woord voor 'slaaf' (dzarts). De lerares lachte hartelijk en riep: "Dat is fout!". Ik vroeg: "Waarom dan?" Zij: "Hahaha, je gebruikt een fout woord! Dzarts houdt in dat jij helemaal onderaan zit en degene die je dient zit ver, ver boven je!". Ik zag natuurlijk een gigantische open deur en zei quasi-argeloos: "Maar dat bedoelde ik ook!". De lerares houdt op met lachen en kijkt me aan: "Hoezo?". "Nou, wij christenen willen zijn als Jezus, en er staat in de Bijbel dat hij kwam om ons te dienen als onze slaaf. Hij was zelfs bereid voor ons te sterven." Ik haal mijn Mongoolse Bijbel tevoorschijn en laat haar Filippenzen 2:5-11 lezen. Het was prachtig om te zien! Haar mond viel wijd open. "Ja, ja, oh, zit dat zo!". Mijn medestudente deed toen ook nog een duit in het zakje. Zij vertelde over Jezus die de voeten van zijn leerlingen waste, de taak van een slaaf. Daarbij las ze Johannes 13:12-17 voor. Ik liet haar nog Mattheus 20:25-28 lezen. Deze verzen gaan over dat wie de grootste onder ons wil zijn, eerst de slaaf van de ander moet worden. De lerares was er helemaal van onder de indruk. Kennelijk was dat heel nieuw voor haar. Het mooie is dat het zo ongedwongen was, zomaar in de loop van de les.
Hoe ervaar ik het leven en werken in een andere cultuur?
"Ik ervaar het leven hier als confronterend, uitdagend, frustrerend maar ook als geweldig. Confronterend omdat je zo vaak merkt hoe je door je eigen cultuur bent gevormd. Maar die eigen cultuur is lang niet altijd de beste. Je merkt dat je de Bijbel heel vaak met een dikke Westerse bril op hebt gelezen en af en toe nog leest. Het is ook uitdagend omdat ik veel van de Mongoliërs kan leren. Bijvoorbeeld hun zorg voor familieleden tegenover ons Westers individualisme. Het is frustrerend door gebrek aan communicatie. Ook verkeerde communicatie door de taalbarrière en door andere culturele waarden komt veelvoudig voor. Maar het is geweldig als je iemands vragen over de Bijbel kunt beantwoorden of anderszins dienstbaar kunt zijn. Je ziet mensenlevens daardoor echt veranderen."
